Jak urządzić tunel foliowy? Strefy, grządki, ścieżki i wyposażenie

Zastanawiasz się, jak urządzić tunel foliowy w środku, żeby pomieścić uprawy i wygodnie przy nich pracować? W poradniku sprawdzisz, jak rozplanować strefy, grządki i ścieżki oraz jak dobrać wyposażenie tunelu foliowego do dostępnej przestrzeni. Porównasz dwa układy wnętrza z wymiarami. Dowiesz się też, jak zaplanować nawadnianie, kontrolować temperaturę i wilgotność oraz poprowadzić wąż poza przejściem.
Jak urządzić wnętrze tunelu foliowego: podział na strefę uprawową, roboczą i do przechowywania
Wnętrze tunelu foliowego urządza się, dzieląc je na trzy strefy: uprawową, roboczą i do przechowywania, tak by wyposażenie nie blokowało przejścia ani drzwi. Taki podział ułatwia dobór wyposażenia do dostępnej przestrzeni, także w mini tunelu.
- Strefa uprawowa zajmuje większość powierzchni i jest przeznaczona dla roślin.
- Strefa robocza zapewnia swobodną pracę i dostęp do drzwi.
- Strefa do przechowywania mieści akcesoria poza głównym przejściem.
Co umieścić w strefie uprawowej, roboczej i magazynowej
Strefa uprawowa obejmuje grządki i podpory, robocza stół lub blat z narzędziami, a magazynowa półki i pojemniki poza główną drogą pracy. Taki podział pozwala urządzić wnętrze tak, by każda rzecz miała stałe miejsce.
- Strefa uprawowa: podpory do roślin.
- Strefa robocza: blat do wysiewu i pikowania, haczyki lub uchwyty na podręczne narzędzia.
- Strefa magazynowa: półki na doniczki, tacki i skrzynki.
- Strefa magazynowa: zamykane pojemniki na rzadziej używane akcesoria.
- Wszystkie strefy: wolny dojazd do otworów wentylacyjnych.
Strefę roboczą i magazynową warto zebrać razem, najlepiej przy drzwiach, żeby nie nosić narzędzi przez całą uprawę. W mini tunelu te dwie strefy można połączyć w jednym kąciku, a większość miejsca zostawić roślinom; rozmieszczenie stref warto następnie zaznaczyć na planie.

Jak narysować plan wnętrza przed rozstawieniem wyposażenia
Plan wnętrza rysuje się w skali na papierze kratkowanym, zaczynając od zmierzonego obrysu, drzwi i otworów wentylacyjnych, a dopiero potem dokłada się strefy i sprzęt.
- Zmierz długość i szerokość wnętrza oraz położenie drzwi i otworów wentylacyjnych.
- Przenieś obrys na papier w stałej skali, na przykład 1 cm na 10 cm.
- Zaznacz punkty niezmienne, takie jak źródło wody czy przyłącze prądu.
- Obrysuj strefę uprawową, roboczą i magazynową.
- Wytnij z papieru elementy wyposażenia w tej samej skali i przesuwaj je po planie.
Papierowe wycinki pokażą, czy wyposażenie mieści się bez blokowania drzwi i otworów wentylacyjnych. Ten sam sposób sprawdzi się w mini tunelu, gdzie plan pozwoli ocenić, czy do każdej grządki da się wygodnie sięgnąć; przed ustawieniem sprzętu trzeba jeszcze uprzątnąć wnętrze.
„Przed ustawieniem obrzeży i półek wyznacz ich obrys sznurkiem, przejedź taczką od drzwi i sprawdź, czy z przejścia wygodnie sięgasz do dalszej krawędzi każdej grządki.”
Agnieszka Zielińska
Ekspert Focus Garden
Uprzątnięcie wnętrza przed ustawieniem wyposażenia
Przed ustawieniem wyposażenia usuń z wnętrza wszystko, co nie będzie potrzebne w nowym układzie, a w razie potrzeby umyj folię. Pusta przestrzeń pozwala ocenić, ile miejsca naprawdę masz na strefy i przejścia.
- Wynieś donice ogrodowe, skrzynki, narzędzia i zbędne przedmioty.
- Usuń resztki roślin i podpory z poprzedniego sezonu.
- Zdejmij stare sznurki, taśmy i fragmenty węży.
Rzeczy, które mają wrócić do środka, odłóż poza tunel i wnoś je dopiero po zaplanowaniu stref oraz grządek.
Jak rozplanować grządki w tunelu foliowym: szerokość, układ i podpory dla roślin
Grządki w tunelu rozplanuj tak, by dało się dojść do każdej rośliny z przejścia, a wysokie uprawy prowadzić na podporach. Szerokość grządek musi wynikać z zasięgu ręki, a nie z samej wielkości wnętrza. Jeśli wybierzesz nawadnianie kropelkowe, czyli podlewanie przez linie doprowadzające wodę przy korzeniach, uwzględnij ich przebieg już na etapie planowania grządek.
Jaką szerokość grządek wybrać i czy warto je podnieść
Grządki w tunelu najlepiej robić o szerokości około 1–1,2 m, a ich podnoszenie jest opcjonalne, nie obowiązkowe. Taka szerokość pozwala sięgnąć do środka grządki bez wchodzenia na glebę. Grządka dostępna tylko z jednej strony, na przykład przy ścianie, powinna być węższa, żeby bez trudu dosięgnąć jej drugiego brzegu. Szerokość grządki dobierz do zasięgu ręki. Jeśli dojdziesz do niej z obu stron, sprawdź, czy swobodnie sięgasz do środka. Jeśli masz dostęp tylko od strony przejścia, sprawdź, czy dosięgasz do dalszej krawędzi. Możesz zaznaczyć obrys grządki sznurkiem i sprawdzić to przed ustawieniem obrzeży.
Podniesienie grządki zmniejsza schylanie się podczas pielęgnacji. Obrzeża zabierają jednak część powierzchni uprawowej, a gotową konstrukcję trudniej później przestawić, co ma szczególne znaczenie w mini tunelu.
Warzywa w mini tunelu foliowym: jak zagospodarować mało miejsca i zachować wygodną pielęgnację
W mini tunelu najlepiej zostawić jedno wąskie przejście i posadzić warzywa tak, by każdą roślinę dało się dosięgnąć bez deptania grządki. Dzięki temu podlewanie i zbiór nie wymagają przesuwania doniczek ani narzędzi.
Jeśli planujesz pomidory lub ogórki, przemyśl miejsce na podpory w wyższej części tunelu, po stronie grządki dostępnej z przejścia. Dzięki temu łatwiej będzie podwiązywać pędy i zbierać plony.
Pomidory i ogórki na podporach: uprawa pionowa i ponowne wykorzystanie zwolnionych grządek
Pomidory i ogórki w uprawie pionowej prowadzi się na sznurkach, siatkach lub palikach ustawionych wzdłuż grządki, a zwolnioną po zbiorach grządkę można wykorzystać ponownie. Dzięki temu nawet w mini tunelu zyskujesz powierzchnię i nie tracisz dostępu do ścieżki.
- Pomidory prowadź pojedynczo na sznurku lub palu, aby pędy nie zachodziły na przejście.
- Ogórkom daj siatkę lub kilka sznurków, żeby prowadzić pędy w pionie i ograniczyć ich wchodzenie na ścieżkę.
- Podpory montuj przed sadzeniem, żeby nie uszkodzić korzeni.
- Wysokie rośliny sadź tak, by nie zacieniały niższych warzyw na sąsiedniej grządce.
- Linię kroplującą poprowadź wzdłuż rzędu, przy podporach.
Przy takim układzie zaplanowane wcześniej ścieżki i miejsca przy podporach pozostają wygodne przez cały sezon.

Jak urządzić wygodne ścieżki w tunelu foliowym: szerokość i nawierzchnia
Wygodne ścieżki w tunelu są wystarczająco szerokie do pracy z używanym sprzętem, mają stabilną, nieśliską nawierzchnię i prowadzą prosto od drzwi. Każdy dodatkowy centymetr przejścia zabiera miejsce grządkom, więc szerokość trzeba wyważyć szczególnie w mini tunelu. Po podlewaniu goła ziemia łatwo staje się śliska i błotnista, dlatego liczy się też materiał, którym wyłożysz ścieżki. Od przebiegu przejść zależy, gdzie zmieści się pozostałe wyposażenie.
Jak szerokie powinny być ścieżki
Ścieżki w tunelu powinny być na tyle szerokie, by dało się nimi przejść z najszerszym używanym sprzętem, na przykład z taczką, wiadrem czy skrzynką z plonami, bez ocierania o rośliny. Dobrą miarą jest też możliwość swobodnego przyklęknięcia przy grządce. Zbyt wąska ścieżka utrudnia pielęgnację i sprzyja łamaniu pędów.
Główne przejście od drzwi warto zaplanować szerzej niż boczne dojścia do grządek, bo to ono służy do transportu. Po wąskich ścieżkach bocznych zwykle chodzi się bez ciężkiego sprzętu.
Szerokość ścieżek dobieraj razem z wyposażeniem: półki i inne akcesoria nie mogą zawężać przejścia. W mini tunelu ścieżka może być węższa, ale nadal musi umożliwiać wygodny dostęp do roślin, niezależnie od wybranej nawierzchni.
Czym wyłożyć ścieżki, żeby były stabilne i nieśliskie
Ścieżki najlepiej wyłożyć przepuszczalną warstwą na wyrównanym, ubitym podłożu: agrowłókniną ze zrębkami, żwirem albo płytami czy deskami.
- Agrowłóknina ze zrębkami lub korą ogranicza chwasty i błoto, ale warstwę trzeba uzupełniać.
- Żwir na włókninie dobrze odprowadza wodę, lecz gruba warstwa utrudnia jazdę taczką.
- Płyty ażurowe lub chodnikowe są najtrwalsze, ale wymagają równego podłoża.
- Deski lub palety są wygodne, jednak mokre i porośnięte glonami stają się śliskie.
Unikaj gładkich materiałów, takich jak sama folia czy płytki, bo po podlewaniu wnętrze robi się wilgotne. Wąska ścieżka w mini tunelu może być wyłożona lekką matą lub pojedynczymi deskami, które łatwo przestawić podczas pielęgnacji.
Gdzie poprowadzić główne przejście od drzwi
Główne przejście najlepiej poprowadzić prostą linią od drzwi wzdłuż osi wnętrza, tak aby kończyło się przy przeciwległym końcu i nie zmuszało do skręcania z narzędziami czy taczką. Dzięki temu grządki układają się po obu stronach, a każda z nich jest w zasięgu ręki bez przechodzenia przez rośliny.
Przestrzeń bezpośrednio za drzwiami zostaw wolną, bo tam wchodzisz z ciężkimi rzeczami i potrzebujesz miejsca na obrót. Nie ustawiaj bezpośrednio w wejściu półek, skrzyń ogrodowych ani beczek, ponieważ zwężą przejście.
Przy wyznaczaniu trasy pamiętaj też, że ścieżki boczne mają odchodzić od głównego przejścia, a nie je zastępować; taki układ jest punktem wyjścia do rozstawienia wyposażenia.
Jak dobrać wyposażenie tunelu foliowego do dostępnej przestrzeni: dwa zwymiarowane układy
Wyposażenie tunelu dobiera się do dostępnej przestrzeni, porównując dwa układy: jedno główne przejście z grządkami po bokach albo grządki wzdłuż ścian z miejscem na półki. Oba inaczej dzielą wnętrze między uprawę, ruch i akcesoria, więc wybór zależy od tego, co ma się zmieścić oprócz roślin.
- Pierwszy układ ułatwia dostęp do roślin po obu stronach przejścia.
- Drugi układ zostawia więcej miejsca na półki i narzędzia.
- W mini tunelu o wyborze często decyduje każdy zaoszczędzony centymetr.
Układ pierwszy: jedno główne przejście i grządki po bokach
Układ z jednym głównym przejściem biegnącym środkiem tunelu od drzwi do przeciwległego końca i dwiema grządkami po bokach jest najprostszym sposobem na urządzenie wnętrza. Każda grządka przylega wtedy do przejścia, więc rośliny pielęgnuje się z jednej strony, bez wchodzenia na glebę.
W tym układzie całą podłogę zajmują grządki i przejście. Skrzynię na narzędzia możesz ustawić na zewnątrz, poza zasięgiem otwieranych drzwi.
Układ sprawdza się, gdy po odjęciu przejścia z każdej strony zostaje pas, do którego dosięgniesz z przejścia. Jeśli tak nie jest, zawęź grządki. W mini tunelu zwykle nie zmieści się pełne przejście, więc lepiej zrezygnować z jednej grządki, niż wchodzić między rośliny.
Układ drugi: grządki wzdłuż ścian i miejsce na półki
W układzie drugim grządki biegną wzdłuż obu ścian, a środek tunelu zostaje wolnym przejściem, przy którego końcu mieszczą się półki.
Przy ścianach dach opada, a miejsca nad głową jest mało. Niskie rośliny, takie jak sałata czy rzodkiewka, sadź przy samej ścianie. Pomidory i ogórki na podporach lepiej prowadzić bliżej przejścia, gdzie jest najwyżej.
Półki ustaw przy szczycie albo obok drzwi, dopasowując je do miejsca pozostałego po wyznaczeniu grządek i przejścia; rezerwa na półki zmienia powierzchnię uprawową obu układów.
Porównanie powierzchni uprawowej obu układów
Układ z jednym głównym przejściem i grządkami po bokach daje większą powierzchnię uprawową, czyli ok. 13,2 m² wobec ok. 11 m² w układzie z grządkami wzdłuż ścian. Porównanie dotyczy przykładowego tunelu o wymiarach wewnętrznych 3 × 6 m (18 m²).
Różnicę tworzą proporcje przejść i miejsce zarezerwowane na półki:
- Układ pierwszy ma przejście 0,8 m i dwie grządki szerokości 1,1 m na całej długości.
- Układ drugi ma przejście 1,0 m i dwie grządki szerokości 1,0 m.
- Grządki w układzie drugim są krótsze, bo koniec tunelu zajmuje pas półek.
- Pas półek o głębokości 0,5 m zajmuje 1,5 m² podłogi.
| Element (tunel 3 × 6 m) | Układ pierwszy | Układ drugi |
|---|---|---|
| Grządki | 13,2 m² (ok. 73%) | 11,0 m² (ok. 61%) |
| Przejście | 4,8 m² | 5,5 m² |
| Strefa półek | brak | 1,5 m² |
Układ pierwszy wybierz, gdy liczy się maksimum upraw w gruncie. Układ drugi wybierz, gdy potrzebujesz stałego miejsca na rozsady i drobne akcesoria kosztem ok. 2 m² grządek.
Półki do tunelu foliowego i inne akcesoria: ile miejsca zajmą
Półki do tunelu i inne akcesoria zajmują tyle miejsca, ile wynosi ich rzut z góry plus wolna strefa potrzebna do swobodnego dostępu, dlatego każdy element warto wpisać w plan jako osobny prostokąt.
Zmierz długość i głębokość półki, stolika roboczego czy skrzyni na narzędzia, a potem dodaj miejsce na stanie i sięganie po rośliny. Tę powierzchnię odejmij od powierzchni uprawowej, jeśli nie została już uwzględniona w wybranym układzie. Dopiero wtedy zobaczysz, ile grządek naprawdę zostanie.
Najpierw naszkicuj elementy stałe, a na końcu te, które można w razie potrzeby przestawić.
W mini tunelu zostaw tylko to, z czego korzystasz na co dzień; gotowy plan sprawdź według listy kontrolnej.
Lista kontrolna: czy wyposażenie zmieści się we wnętrzu
Wyposażenie zmieści się we wnętrzu, jeśli po rozstawieniu grządek, półek i akcesoriów nadal zostaje swobodne przejście od drzwi oraz dostęp do otworów wentylacyjnych. Sprawdź to na planie, zanim cokolwiek ustawisz w środku.
- Wymiary grządek, ścieżek i półek są naniesione na plan w tej samej skali.
- Główne przejście od drzwi pozostaje wolne, także gdy stoją przy nim narzędzia i wiadra.
- Półki nie zasłaniają drzwi ani otworów wentylacyjnych.
- Przy każdej grządce da się stanąć i ją pielęgnować, nie wchodząc w uprawy.
- Jest miejsce na wąż i przewody poza przejściem oraz na termometr w widocznym miejscu.
Jeśli którykolwiek punkt wypada na „nie”, zmniejsz liczbę półek lub zwęź grządki, ale nie ścieżkę główną. Na gotowym planie można też wyznaczyć instalację nawadniającą.
Nawadnianie kropelkowe w tunelu foliowym: jak zaplanować linie kroplujące i źródło wody
Nawadnianie kropelkowe w tunelu foliowym zaplanuj już podczas rozrysowywania wnętrza. Zaznacz przebieg linii przy grządkach i wybierz źródło wody. Plan obejmuje trzy decyzje, także w mini tunelu:
- Zużycie wody: linie kroplujące mogą je ograniczyć w porównaniu z podlewaniem wężem.
- Przebieg linii: ma odpowiadać układowi grządek, nie ścieżek.
- Źródło zasilania: wodociąg albo zbiornik na deszczówkę.
Ile wody można zaoszczędzić dzięki liniom kroplującym
W latach 2009–2011 w gospodarstwie pod Wolsztynem porównano nawadnianie kropelkowe z podlewaniem wężem. Każdy z dwóch tuneli miał 180 m², z czego 87 m² zajmowała uprawa. Na kilogram zebranych pomidorów przypadały średnio 33 l wody przy nawadnianiu kroplowym i prawie 58 l przy podlewaniu wężem (Przybyła i in., 2015). Wynik dotyczy uprawy prowadzonej w warunkach badanego gospodarstwa.
Jak poprowadzić linie kroplujące względem grządek
Linie kroplujące prowadź równolegle do długiej osi grządki, po jednej na rząd roślin, tak by emitery znalazły się przy korzeniach.
Emitery to elementy, przez które woda wypływa z linii. Linie zasilające ułóż przy krawędziach ścieżek lub ścianach, a nie w głównym przejściu od drzwi, żeby nie potykać się o nie podczas pracy. Do grządek odprowadzaj tylko krótkie odcinki, które łatwo przymocować do podłoża.
W wąskiej grządce z jednym rzędem roślin, także w mini tunelu, wystarczy jedna linia. Dzięki temu zostaje więcej miejsca na pielęgnację. W szerszych grządkach poprowadź osobną linię przy każdym rzędzie, np. pomidorów na podporach; pozostaje jeszcze wybrać źródło wody.

Skąd brać wodę: wodociąg czy beczka na deszczówkę
Beczka na deszczówkę może zasilać linie kroplujące, jeśli zestaw jest przeznaczony do pracy grawitacyjnej i dostępne ciśnienie spełnia wymagania producenta także przy niskim poziomie wody w zbiorniku.
Wodociąg daje stały dostęp do wody i ciśnienie, więc nie trzeba pilnować poziomu w zbiorniku. Do linii kroplujących przyda się zwykle reduktor ciśnienia i filtr. Warto też zaplanować kran lub trójnik przy wejściu, żeby nie dokładać sprzętu w strefie uprawowej.
Deszczówka jest bezpłatna, ale zwykle niesie liście, kurz i osady, dlatego przed linią kroplującą trzeba zamontować filtr. Bez niego emitery łatwo się zatykają. Jeśli zestaw wymaga ustawienia beczki wyżej, użyj stabilnej podstawy dopasowanej do ciężaru pełnego zbiornika.
Zbiornik ustaw na zewnątrz, obok drzwi, a w mini tunelu koniecznie poza wąskim wnętrzem, aby nie zabierał miejsca grządkom i przejściu. Po zaplanowaniu podlewania pozostaje kontrola temperatury i wietrzenie.
Termometr do tunelu foliowego i wietrzenie: jak kontrolować mikroklimat w środku
Mikroklimat w tunelu kontroluje się, mierząc temperaturę termometrem i regularnie wietrząc wnętrze, zanim zrobi się za gorąco. Wnętrze potrafi nagrzać się szybko nawet w chłodnym klimacie, a w obserwacjach z Alaski w słoneczne dni temperatura w części tuneli przekraczała 100°F (37,8°C) (Lord, b.d.).
Dlaczego wnętrze nagrzewa się tak szybko
Wnętrze tunelu nagrzewa się szybko, ponieważ folia przepuszcza światło słoneczne, a zamknięta przestrzeń zatrzymuje ciepło i słabo wymienia powietrze z otoczeniem. Przy słonecznej pogodzie temperatura w środku rośnie więc znacznie szybciej niż na zewnątrz. W małej kubaturze, np. w mini tunelu, zmiany mogą następować jeszcze gwałtowniej.
Przywołane obserwacje prowadzono w 10 tunelach w okolicach Homer na Alasce w latach 2013–2014. Skoki temperatury wydawały się rzadsze tam, gdzie były jednocześnie wentylatory, duże drzwi i otwory w ścianach szczytowych (Lord, b.d.). Raport opisuje obserwację z istniejących tuneli, w których wentylatory, duże drzwi i otwory w ścianach szczytowych występowały jednocześnie.
Dlatego warto sprawdzać temperaturę wewnątrz także w chłodniejsze dni, dobierając urządzenie do pomiaru temperatury i wilgotności.
Jak mierzyć temperaturę i wilgotność powietrza
Temperaturę i wilgotność powietrza mierzy się termometrem z higrometrem, najlepiej z pamięcią wartości minimalnych i maksymalnych. Higrometr podaje wilgotność względną w procentach, a pamięć odczytów pokazuje, jak chłodno było w nocy i jak gorąco w ciągu dnia.
Wybierając termometr, rozważ model z funkcją rejestratora. W projekcie SARE na Alasce takie urządzenia zapisywały odczyty co godzinę zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz (Lord, 2015). Dzięki temu widać wahania, których nie zauważysz, zaglądając do wnętrza raz dziennie.
Drugi, prosty czujnik na zewnątrz pozwoli porównać warunki w środku i na dworze. Odczyty sprawdzaj regularnie, a szczególnie uważnie w słoneczne dni, aby odpowiednio wietrzyć wnętrze.
Wietrzenie bez blokowania drzwi i otworów wentylacyjnych
Aby wietrzyć bez blokowania wejść, zostaw wolny dostęp do drzwi i otworów wentylacyjnych, ustawiając półki i pozostałe wyposażenie z dala od nich. Zostaw miejsce na pełne otwarcie drzwi. Jeśli producent przewidział zabezpieczenie drzwi w pozycji otwartej, korzystaj z niego zgodnie z instrukcją. Półki, beczki i skrzynie ustaw poza otworami wentylacyjnymi.
W mini tunelu pozostaw dostęp do otworów bez przesuwania sprzętu; poza przejściem powinny znaleźć się także wąż i przewody.
Akcesoria do tunelu foliowego a instalacje: jak poprowadzić wąż i przewody, żeby nie przeszkadzały w pracy
Wąż i przewody najlepiej prowadzić wzdłuż ścian i poza głównym przejściem, mocując je tak, by nie leżały na ścieżce, bo to ogranicza potykanie się i zahaczanie narzędzi. Akcesoria, takie jak półki czy pojemniki, warto rozstawiać z uwzględnieniem tych tras. Osobnej uwagi wymagają przewody elektryczne: trzeba je chronić przed wodą i uszkodzeniami, a ich montaż powierzyć fachowcowi.
Jak poprowadzić wąż poza przejściem
Poprowadź wąż wzdłuż krawędzi grządki lub ściany. Użyj uchwytów odpowiednich do rodzaju węża i podłoża, żeby wąż nie przesuwał się na ścieżkę. Przy narożnikach zostaw łagodny łuk i zachowaj wolny dostęp do drzwi.
Jak zabezpieczyć przewody elektryczne przed wodą i uszkodzeniami
Jeśli planujesz zasilanie w tunelu, powierz dobór i wykonanie instalacji elektrykowi. Przy rozplanowaniu wnętrza uwzględnij ochronę przewodów i osprzętu przed wodą oraz uszkodzeniami mechanicznymi. Zostaw wolne przejście.
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy warto zastosować podniesione grządki w tunelu?
Podniesione grządki warto wybrać, jeśli wyższy poziom uprawy ułatwi Ci pielęgnację i zbiory. Przed ustawieniem obrzeży sprawdź, ile miejsca zajmą i czy z przejścia wygodnie sięgniesz do całej grządki.
Gdzie zamontować półki, żeby nie zacieniały upraw?
Ustaw półki poza strefą uprawową, np. przy ścianie szczytowej. Przed montażem sprawdź w słoneczny dzień, gdzie pada cień, i zostaw wolny dostęp do drzwi oraz otworów wentylacyjnych.
Gdzie umieścić termometr do tunelu foliowego?
Umieść czujnik na wysokości roślin, w przewiewnym miejscu osłoniętym przed bezpośrednim słońcem. Zostaw odstęp od folii, drzwi i otworów wentylacyjnych.
Czy beczka na deszczówkę wystarczy do zasilania nawadniania kropelkowego?
Tak, jeśli zestaw jest przeznaczony do pracy grawitacyjnej, a beczka zapewnia odpowiednią ilość wody i ciśnienie wymagane przez producenta, także przy niskim poziomie napełnienia. Sprawdź też w instrukcji zestawu, jaki filtr zastosować, żeby osad z deszczówki nie zatykał kroplowników.
Jak wykorzystać wysokość mini tunelu foliowego?
Pomidory i ogórki prowadź na sznurkach, siatkach lub palikach w wyższej części tunelu. Ustaw podpory tak, żeby z przejścia wygodnie podwiązywać pędy i zbierać plony.
Źródła
Przybyła C., Bykowski J., Walotka K. (2015). Efektywność nawadniania pomidorów w produkcji pod osłonami. Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich, III/1/2015, 701–709.
Lord R. (b.d.). Monitoring Impacts of High Tunnels on Growing Conditions and Season Extension in Southcentral Alaska. Western SARE, raport końcowy projektu FW12-046.
Lord R. (2015). Homer High Tunnel Data Comparisons, 2013–2014. Alaska Stems, raport pomiarowy projektu Western SARE FW12-046.































Odbierz 100zł na zakupy podczas Early Black Weeks!